Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

ΑΤΙΤΛΟ

Το ξερατε οτι καθε τυχαρπαστος δημιουργος φτιαχνει κατι που ονομαζει ατιτλο καποια στιγμη στη ζωη του; Αυτη η ασθενεια χτυπαει κυριως εφηβους συγγραφεις και ποιητες και ειναι αηδιαστικο!
Ακομα κι εγω εγραψα ενα ποιημα καποτε που το ονομασα ΑΤΙΤΛΟ και νομιζα οτι ειμαι πανεξυπνος και μετα εγινα 12 ετων και εκοψα τις μαλακιες.

Αλλα αυτο δεν ειναι το θεμα μας. Το θεμα μας ειναι αλλο.

Ξυπνησα σημερα το μεσημερι και η τηλεοραση (δηλαδη τα φιλμνετ και τα ντισκαβερυ) δεν ειχαν τιποτα αξιοπρεπες. Οποτε περασα απο τα καναλια του βουρκου. Ετ1, Νετ, Μεγκαντενασταρ και τετχια.

Πρεπει να σταματησα στο μεγκα, δεν ειμαι σιγουρος... και θες επειδη ειναι χριστουγεννα και νιωθω παρακμιακος, θες επειδη ξυπνησε μεσα μου το τρας ενστικτο, δεν ξερω... καθησα και παρακολουθησα περιπου ενα μισαωρο ελληνικης τηλεορασης.

Ειδα λοιπον μια κωμικη ελληνικη σειρα.

Και συνεπαγωγικα καταλαβα τον βαθυτερο λογο που οι πιτσιρικαδες εκαναν την Αθηνα μπουρδελο πριν μερικες μερες.


Μια χοντρη ασχημη που το επαιζε ανετη και προσπαθουσε να μιμηθει μια πιο πεταμενη, ασημαντη και κομπλεξικη Ρενα Βλαχοπουλου (στις κακες ταινιες της) ελεγε πικραμενες κακιουλες του ΚΩΛΟΥ και κανεις δεν την προσεχε. Ισως να ηταν φαντασμα αλλα το θεωρω ΤΡΟΜΕΡΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΙΔΕΑ ακομα και για την ελληνικη τηλεοραση, αυτο. Εχω την εντυπωση οτι αυτη την εξοργιστικη μπασαβιολα την ειχα δει στο γκαζι μια φορα να πιανει εφτα καρεκλες με το ενα κωλομερι και να καμαρωνει σα λατερνα.

Μαζι, παρεακι, ειχαν μια αλλη εμμηνοπαυσιακη ΜΠΟΧΛΑΔΩ που γκρινιαζε και χαιδευοταν και ξαναγκρινιαζε και χαιδευοταν σαν να γεννηθηκε με περιοδο. Αυτη για καποιο λογο θα ηθελα να την πετυχω μεθυσμενος μια βροχερη νυχτα στην εθνικη οδο, να τη χτυπησω με το αυτοκινητο να τη βιασω μισολιποθυμη πανω στην ασφαλτο, να την παρατησω εκει να τη φανε οι λυκοι και να παω πλατεια να πιω πρεζα. Την εχω δει να παιζει ακριβως τον ιδιο ρολο σε αλλες δυο ταινιες και τρεις σειρες. Ακριβως τον ιδιο ρολο! Χαιδευεται, γκρινιαζει, μουρμουραει. Αυτο λεει και το ρεζουμε της. Της γαμω οτι βαστιεται.


Τι στο διαολο εγινε οσο δεν εβλεπα τηλεοραση; σκεφτηκα, καθως η ελληνικη τηλεοραση εκανε εμετο πανω σε καθε τι αξιοπρεπες ειχα μεσα μου.

Το δραμα αυτης της κωμωδιας δεν τελειωνε εκει ομως. Μαζι ηταν κι αλλες εντελως μαλακισμενες φωνακλουδες κατινες ντυμενες στα μαυρα που ελεγαν κακιες η μια στην αλλη. Πρεπει να σας πω οτι παρ ολη τη νυστα μου αρχισα να θυμωνω τοσο πολυ που μου ηρθαν σαλια στο στομα και αρχισα να ζαλιζομαι.


Ξαφνικα εμφανιστηκε κατι σαν αντρας. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Σκεφτηκα οτι στην πραγματικοτητα, οποιοσδηποτε αντρας εμπαινε σε ενα δωματιο οπου ξεκατινιαζοντω κατι αγαμητες σαρανταρες θα τα επαιρνε στο κρανιο και θα τις διαολοστελνε καπου, για να δει μπαλα ή να ξυσει τα αρχιδια του με την ησυχια του.
Αλλα οχι!

Ηταν ενας απο "εκεινους". Οχι δεν εννοω αυτους που φανταζεστε, ομοφοβικα τσογλανια!
Εννοω τους αντρες που ειναι διακοσμητικοι και εμφανιζονται ΜΟΝΟ στις ελληνικες σειρες για να δινουν δικαιωμα στις γυναικες να κραζουν και να ουρλιαζουν σαν καθυστερημενες σκυλες σε εξαψη.

Το χαμαντρακι αυτο, απλα κοιτουσε σαν τον τζων-τζων την τρελα γυρω του και δεν εκανε τιποτα. Αντι να παρει τη μασιά απο το τζακι και να τους σπασει τα παϊδια καθοταν εκει, αβουλος, ευνουχισμενος και τον πατροναρανε κι ολας. Θυμωσα για λογαριασμο του!

Δεν αντεξα να δω αλλο.

Αλλα ειδα. Το ειδα μεχρι το τελος.

Για μιση ωρα οι πρωταγωνιστες αυτης της μνημειακης κακοηθους νεοπλασιας της τεχνης, εκραζαν ο ενας τον αλλο σε μια κουζινα που εμοιαζε με σαλονι ή σε ενα σαλονι που εμοιαζε με κουζινα. Δεν καταλαβα ποτε ποιο ηταν το θεμα τους. Δεν ειχαν θεμα. Απλα ελεγαν κατι πραματα αστοχα, με κακο συγχρονισμο... Μειωναν τον εαυτο τους, προσεβαλλαν τους απανταχου κατασκευαστες μεσων αποθηκευσης ηχου/εικονας και εκαναν την παναγιτσα να κλαιει.

Ηταν σαν τροχαιο. Ξερετε... περνατε με το αυτοκινητο και ΔΕ ΘΕΛΕΤΕ να δειτε το πτωμα αλλα η νοσηρη περιεργεια ειναι πανισχυρη και βλεπετε το πτωμα και μετα λετε "Γιατι ειδα πτωμα ο μαλακας;". Κανεις δεν χρειαζεται να βλεπει πτωματα. Ειναι ασχημα και μετα τα σκεφτεσαι και νιωθεις ασχημα κι εσυ.

Λιγο πριν το τελος κατι εγινε και ξαφνικα δυο απο δαυτες ηταν ντυμενες ΝΥΦΕΣ για τ' ονομα του θεου και περπατουσαν σε κατι νησιωτικα σοκακια και... μαντεψτε.. ΕΛΕΓΑΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΚΙΕΣ!
Τι εγινε; Μεταφερθηκα στην εφιαλτικη διασταση του μικροαστισμου οπου ο,τι κι αν κανεις θα καταληξεις παντρεμενος; Αυτο εχουμε να πουμε σαν Ελλαδα; Σα χωρα; Σα διοικητικη μεριμνα; ΓΡΑΝΑ! Αυτη ειναι η συνεισφορα μας; Μαλακαμ' νομιζα οτι αυτη η τρελα σταματησε να αναπαραγεται λιγο μετα τη χουντα.

Μετα συγχωρεσε λεει η μια την αλλη και ολοι γελουσαν ΧΑΧΑΧΑ ενω εγω προσπαθουσα να συγκρατησω καπως την αναγκη για εμετο που ειχα. Τι στο διαολο εχει συμβει λοιπον;
Θα σας πω γιατι το σκεφτηκα την ωρα που εχεζα πιο πριν:

Σκουτερ, διακοπες, φθινοπωρο


forget about it...


Και τωρα μια λιστα πραγματων που ειναι σαφως πιο αστεια απο τη συγκεκριμενη ελληνικη σειρα:

- Το ολοκαυτωμα
- Ο καρκινος στα ματια
- οι πορδες
- οι πορδες σε μια κηδεια
- το να ριξεις κετσαπ στο λαιμο και να ξαπλωσεις στο σαλονι για να φρικαρει η γιαγια σου
- το να χτυπας θυροτηλεφωνα στη γειτονια, να λες "Εισαι μαλακας!" σ οποιον απανταει και να τρεχεις σα διαολος μετα να παιξεις με τζι αι τζο.
- οι νεκρες γατες
- η σωματικη ερευνα για ναρκωτικα στα συνορα συγκαπουρης και τι διαολο ειναι πιο διπλα
- η λαιμητομος
- Η βομβα της χιροσιμα
- Η λεπρα
- το ετησιο φορματ του πισι σας
- το να σε μισουν οι γονεις σου
- ο κουγιας
- το να χεστεις στο πρωτο ραντεβου σου
- η ιχθυωση
- το να ξυπνησεις σε μια εφιαλτικη διασταση οπου σε κυνηγουν κατι παραμορφωμενα ανθρωπινα εμβρυα με νυστερια και ραμμενα ματια.
- το να βρεις μια βιντεοκασσετα απο το μελλον που σε δειχνει γερο και κατακοιτο
- τα βιβλια του παολο κωελιο
- η ουρανια προφητεια
- τα αστεια με τον Τοτο
- η διαλεκτος του Θεμου Αναστασιαδη
- το να βρεις ενα κομμενο κεφαλι αλογου στο κρεβατι σου
- η γενοκτονια των Αρμενιων
- ο θανατος απο ηρωινη
- το να χτυπησεις το κεφαλι σου σε ανοιχτο ντουλαπι και να πονεσεις τοσο που να αρχισεις να κλαις παρολο που εισαι 32 ετων
- ο θανατος απο πνευμονια
- Σπεσιαλ Ολυμπικς
- οι κινεζοι
- οσοι φορανε σανδαλια
- το σχολειο

Αυτα για τωρα

Επισης μπορει να μου πει καποιος γνωστης, γιατι τα πρεζακια εχουν ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΝΗ;;;
Τσακωνονται καμια φορα στην πλατεια και νομιζω οτι ειναι μεσα στο σπιτι μου. Τι διαολο; ..."ΑΦΟΥ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΡΕ ΝΑΣΟΟΟΟ ΚΟΨΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΔΕ ΜΠΗΡΑ ΕΓΩ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΟΥ ΡΕ..."

Πρεπει να βρω ενα φλογοβολο αμεσως.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Ετουτονα το σταυρό τον κουβαλω μοναχος.
Δεν υπαρχει ισραηλιτης να με χλευασει, ρωμαιος να με μαστιγωσει και Παυλος να το παιξει παρηγοριτης επειδη του ελαχε ο κληρος (οι αποστολοι επιδιδονταν συχνα στο γνωστο παιχνιδι που λεγεται "αριθμακια" για να διαλεξουν ποιος θα ψαξει παλι στην ερημο για τον Ιησου, ποιος θα πληρωσει τα τσιμπουσια στις ταβερνες και ποιος θα κατεβει στην Ιορδανια για σανδαλια).

Αυτο το Γολγοθα τον ανεβαινω μοναχος.

(εμφατικη παυση)


Φοβαμαι τα ανεκδοτα.

Τρεμω τη στιγμη που θα βρεθω σε μια παρεα και καποιος θα ανακοινωσει την εναρξη της κακοπερασης μου φωναζοντας: "ΑΝΕΚΔΟΤΟ! ΡΕ ΑΚΟΥΣΤΕ.. ρε.. ΨΙΤ.. ρε ΑΝΕΚΔΟΤΟ! σκαστε... ακουστε... ρε ΜΙΛΑΩ! Λοιπον- Ηταν ενας..."

Απο καθαρο μαζοχισμο και κατω απο τις φασιστικες διαταγες ενος εσωτερικου ψυχαναγκασμου με ψηλοτακουνες δερματινες μποτες και ψυχρο βλεμμα (+μαλλια σε σφιχτο κοτσο), καθομαι και παρακολουθω τον υπερκαινοφανη κωμικο που τοσο καιρο φωλιαζε στο κουκουλι της ευχαριστης παρεας μας, με ολη μου την προσοχη.

Το δραμα μου ξεκιναει τη στιγμη που ακουω την πρωτη προταση του ανεκδοτου. Αν το ξερω το ανεκδοτο νιωθω σαν να βρισκομαι στην ουρα στο ΙΚΑ. Η ικανοποιηση ερχεται μονο οταν τελειωσει η ταλαιπωρια. Μαλιστα ονομαζουμε ικανοποιηση την ελλειψη ταλαιπωριας πραγμα που ειναι απο μονο του τραγικο και ισως σχετικο με κατι βουδιστικο που δεν μπορω να ορισω. Ειδικα, αν ειναι απο εκεινα τα μακροσουρτα ανεκδοτα τα οποια ακολουθουν τη μυστικιστικη προοδο της τριπλης επαναληψης που καταληγει σε ανατροπη... τοτε δοκιμαζομαι με πολλους τροπους. Προτιμω να ονειρευομαι οτι βρισκομαι γυμνος μπροστα στον πινακα της ταξης προσπαθωντας να λυσω ενα δυσκολο προβλημα φυσικης ενω με κοιτανε ολα τα κοριτσια κι εκεινο το παραξενο αγορι ο Σταυρος.

Γιατι αδερφια, το οργανωμενο αστειο ειναι σαν τη ρωσικη ρουλετα. Αφηστε το στους Ρωσους. Δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι αστειοι. Δεν ειναι ολοι ικανοι (και αξιοι) να στησουν πεντε-εξι ατομα απεναντι τους και να τους κανουν να ξεκαρδιστουν. Θελει μια ακεραιοτητα χαρακτηρα. Θελει μεταδοτικοτητα. Θελει ταλεντο και ανεση. Θελει να ζογκλαρεις βλεμματα, να κανεις κωλοτουμπες με τις εντυπωσεις και πατιληκια με τα εξπεκτεησονς!

ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗ!

Οσοι εχετε συναναστραφει με παιδια θα ξερετε ηδη ποσο αδεξια ειναι η περιοδος που το παιδι ανακαλυπτει το χιουμορ αλλα δεν ξερει τι να το κανει ακριβως. Ξερετε ρε βλακες γιατι συμβαινει αυτο; Γιατι το χιουμορ ειναι ΥΠΕΡΒΑΣΗ ρε κωλοπαιδα. Δεν ειναι καλαμπουρι. Ειναι τροπος να αντιλαμβανεσαι το συμπαν ρε μουνια!
Η κατανοηση και η εφαρμογη του χιουμορ ειναι μια τεχνη!

Δεν εχω κανενα προβλημα με τα τυχαια αστεια που λεγονται εντος παρεας. Ουτε με τις ιστοριες που λεει ο καθενας για την παρτη του και ειναι αστειες. Μαλιστα γελαω πολυ!
Οταν ομως, γαμω το Σαβαωθ σου, αναλαμβανεις να κανεις τη μικρη σου παρασταση, με εργο που δεν εγραψες εσυ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕ ΑΣΤΕΙΑΤΟΡΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ!

Μη βαρεθεις το αστειο στη μεση! Μην πηδηξεις με 'μπλα μπλα" το σημειο που επαναλαμβανεται. Αν χρειαζεται να πηδηξεις μερος του ανεκδοτου, μαλλον διαλεξες μαλακια ανεκδοτο ε; Γιατι δεν πας σπιτι να κανεις ενα ρηβαιζντ εντισιον και να μας το φερεις αυριο με υπογραμμισμενα τα κυρια σημεια;

Μη γελας την ωρα που το λες. Οχι συνεχεια. Γελα λιγο ωστε να μας προειδεασεις για το ποσο αστειο θα ειναι το παντσλαιν. Καταλαβαινουμε ολοι οτι το βρισκεις τρομερο μιλαμε, αλλα ετσι μας εκτονωνεις το αποτετοιο! Πως ειναι οταν λες προστυχιες με μια γκομενα για μια βδομαδα (οσο τη φλερταρεις) και μετα οταν γινεται η φτιαξη, νιωθεις πως κατι δεν εγινε σωστα και δεν εχεις τι να πεις μετα την πιπα; Κρατησου και γελα στο τελος μαζι μας. Συγκεντρωσου. Βαθια ανασα. ΗΡΕΜΑ!

Αν δε θυμασαι το ανεκδοτο ΚΑΤΣΕ ΚΑΙ ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΑ! "ΚΑΙ ΠΑΕΙ Ο ΤΟΤΟΣ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΕΙ... -οχι... Κατσε! Παει και λεει στον παππου του... - μισο κατσε το ξεχασα! ΧΑΧΑ κι ομως ειναι και γαμω τα αστεια!". Γιατι μας ξηγιεσαι τετοια δουλεια; Με ρωτησες εμενα αν μου εχεις εξαψει την περιεργεια περα απο το σημειο χωρις επιστροφη; Δεν ξερεις οτι φερομαι ασχημα οταν μου στερουν το χιουμορ;

Αν εισαι ενα μικρο ρομποτοειδες καθικακι με αχρωμη φωνη και νεκρα ματια, ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΟ! Γραφτο μου σε γραμμα. Μη με σκιαζεις με τα τρεμαμενα χερακια σου και τον μονοτονο βομβο της φωνης σου. ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝ ΨΥΧΗ! Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΜΙΣΕΙ!

Αν εισαι αδεξιος, αναποφασιστος, χαχας ή κοινωνικα ηλιθιος, μη μου πεις ανεκδοτο. Θα βρω αλλους τροπους να γελασω με την παρτη σου. Μαλιστα γελαω απο τωρα. Μην ασχοληθεις καν!

Για να κλεισω... Τα ανεκδοτα μπορει να αποτελουν τον βυθουλα του χιουμορ. Μπορει να ειναι το πιο στειρο και αντιδημιουργικο ανθρωπινο κολπο. Αλλα ακομα κι ετσι δεν εχουμε δικαιωμα να τα διασερνουμε στα σκοτεινα σοκακια, τα γεματα πορνες και αλητες!

ΣΕΒΑΣ!

Τωρα θα σας πω ενα καλο ανεκδοτο!

Μια φορα ητα