Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2008

ΚΑΝΟΝΕΣ.

Ψευτοπρολογος: Υπαρχουν μερικοι αγραφοι κανονες στη ζωη που σπανια αναφερουμε και πρεπει ολοι να σεβομαστε γιατι αυτο μας κανει καλυτερους ανθρωπους.
Ολοι εχουμε και υπακουμε σ αυτους τους κανονες, ειτε απο ενστικτο, ειτε απο συνηθεια ή ευγενεια γιατι κανουν την συναναστροφη μας πιο ανεκτη. Χωρις αυτους μαλλον θα πετουσαμε ακομα σκατα ο ενας στον αλλο απο τα κλαδια μιας συκιας.
Αυτοι οι κανονες, οι εφαρμογη τους και η γνωση τους, αποτελουν ενα μικρο αλλα σημαντικο μερος των ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ μας δεξιοτητων που ειναι το βασικο μας οπλο σ αυτο τον κοσμο χιππιδων, μασωνων και πουστηδων στον οποιο δεν πολεμαμε αρκουδες ή Περσες με μυτερα παλουκια.

Πχ, ποτε δε ζητας να πιεις απο την κοκα κολα του φιλου σου αν τρωει ακομα το σουβλακι του και του εχουν μεινει λιγοτερα απο πεντε εκατοστα κοκακολας σε υψος. Επιτρεπεται να ζητησεις ΜΟΝΟ αν εχει φαει το σουβλακι του και του εχουν περισσεψει λιγοτερα απο πεντε εκατοστα, αλλα μονο αν εχουν περασει 2-4 λεπτα απο την τελευταια φορα που ηπιε, πραγμα που υποδηλωνει οτι εχει χορτασει αλλα εδω που τα λεμε καιρος να πιασεις μια δουλεια ωστε ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΟΚΑΚΟΛΑ.

Ειναι απλος κανονας. Αλλα δυστυχως δεν ειναι ο μονος.
Ας φτιαξωμεν λοιπον ενα πληρη καταλογο των γενικων, προσωπικων, απλων και πολυπλοκων καθημερινων κανονων:

1. Οταν καποιος καθεται σε ενα υπολογιστη και κανει κατι, κανεις δεν εχει το δικαιωμα να τον σκουντηξει στο ωμο και να του πει "βαλε.. βαλε γιουτουμπ και γραψε.. περιμενε πως το λεγανε... γραψε... ε μαν.. οχι... περιμενε... κανε λιγο στη ακρη να γρ-ΩΠΑ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΣΟΥ μαλακα σορρυ, ασε θα το καθαρισω εγω- γραψε ε μαν γουιθ- οχι μισο..."
Η διαδικασια αυτη μπορει να τρελανει τον ανθρωπο που καθεται στον υπολογιστη η να προκαλεσει αιφνιδιο θανατο!

...στον αλλο που σκουνταει και απαιτει.

2. Ποτε μα ποτε, δεν υγραινει ελαφρα με τη γλωσσα τα χειλη του, ενας αντρας που επιχειρει να φιλησει εναν αλλο ανδρα στο μαγουλο, για τη γιορτη του. Ειναι αποκρουστικο, βεβηλο και καποιος πρεπει να πληρωσει γι αυτη την τρελα.

3. Οταν φευγεις απο ενα σπιτι αργα τη νυχτα, παντα πρεπει να ελεγχεις αν πηρες τα παντα (κινητο, πορτοφολι, κρανος, κλειδια, το μεμορυ στικ σου, την τσαντα σου, το φορτιστη, το καπελο, το σκουφι, τα γυαλια σου κτλ) γιατι ΙΣΩΣ ο αλλος να εχει ηδη γδυθει για να την παιξει με εκεινη την τρομερη τσοντα στο φιλμνετ, την οποια θα ειχε ηδη απολαυσει με την ησυχια του, αν ειχες φυγει μιση ωρα αρχιτερα, μαλακα, και τωρα θα πρεπει να την παιξει βιαστικα με την τελευταια πιπα, σα ζητιανος μεσα στη νυχτα.

4. Αν μεσα σου φουντωσει η αναγκη να σκαλισεις τη μυτη σου αλλα εκεινη τη στιγμη εισαι μεσα σε κοσμο, επιτρεπεται ΜΟΝΟ η παρενοχληση της μυξας εξωτερικα και διακριτικα ή με ελαφρα εισχωρηση του αντιχειρα στη εξωτερη ρινικη κοιλοτητα με σκοπο την ΕΚΤΙΜΗΣΗ του βαθους. Το σκαψιμο και η εξορυξη ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ.

5. Αν γελας κατα τη διαρκεια του οργασμου σαν δαιμονισμενος γοριλλας που κολυμπησε σε ενα ωκεανο κοκαϊνης, οφειλεις να ειδοποιησεις την καημενη την κοπελα πριν την πηδηξεις γιατι καμια φορα κλαινε μετα και νιωθω ασχημα....

6. Συμφωνα με την παγκοσμια συνθηκη του Λονδινου, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ KAI ME ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ, οποιαδηποτε προσπαθεια να απαγγειλεις μερος, η το συνολο οποιασδηποτε ταινιας των Μοντυ Παυθον, μπροστα σε παρεα.

7. Το GAY CHICKEN* ειναι ενα παιχνιδι στο οποιο δεν κερδιζει κανεις.

8. Ποτε δεν κλανεις οταν καθεσαι ακριβως διπλα σε ενα φιλο σου. Ισχυει παντα ο 'κανονας της μιας θεσης': Μια θεση ειναι ο ελαχιστος αριθμος κενων καθισματων που πρεπει να βρισκονται μεταξυ του κλανοντος και του κλανομενου για την αποφυγη παρεξηγησεων.
Αντιθετως οταν η αποσταση ειναι πανω απο τρια μετρα, ο κλανων εχει το δικαιωμα να σηκωσει τα ποδια ψηλα, να σε κοιταξει προκλητικα και με τις παλαμες του να σπρωξει τα νεφη του μεθανιου προς την κατευθυνση σου με σκοπο να σε συγχισει σα φιλος.

9. Αν εχεις δικο σου ροκ συγκροτημα, εχεις δικαιωμα να παιξεις το ντεμο σου ΜΙΑ φορα ανα φιλο. Αν καποιος απο την παρεα εχει ηδη ακουσει το ντεμο σου, πρεπει να περιμενεις μεχρι να φυγει για να το βαλεις να το ακουσουν οι αλλοι γιατι γαμησε μας ρε βραδιατικα.

10. Ποτε δεν πρεπει να πας σε μπιτς παρτυ, Αν πας, δεν φερνεις κιθαρα. Αν τη φερεις, δεν την ακουμπας. Αν την ακουμπησεις, δεν πρεπει να παιξεις. Αν παιξεις (και δε σε σκοτωσει ο θεος με ενα κεραυνο ή ενα μικρο κομητη), τοτε ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΠΑΙΞΕΙΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΒΓΑΛΕΙ ΟΙ ΑΔΕΡΦΟΙ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ! Οι συχνοτητες που παραγουν οι μιζερες ενορχηστρωσεις τους, ενοχλουν τον Μεγα Κθουλου κι αν αυτος ο πουστης ξυπνησει σας εχει γαμησει ολους.



*GAY CHICKEN: Ειναι ενα ριψοκινδυνο παιχνιδι ψυχραιμιας και ανδρισμου. Παιζεται μεταξυ ανδρων σε στενο διαδρομο. Οταν δυο αντρες, που ειναι φιλοι, συναντηθουν σε ενα στενο διαδρομο και για καποιο λογο μπερδευτουν και μπει ο ενας απεναντι απο τον αλλο κλεινοτας το περασμα του και αυτη η ανοησια επαναληφθει λιγες φορες και αυξησει την αδεξιοτητα, τοτε οι δυο φιλοι πρεπει να επιδωθουν σε μια αγωνιωδη μονομαχια Gay Chicken.
Κατα τη διαρκεια του παιχνιδιου, οι μονομαχοι κανουν ερωτικες κινησεις προς τον αντιπαλο με σκοπο να τον κανουν να κωλωσει και να εγκαταλειψει τη μαχη. Οι κινησεις αυτες μπορει και πρεπει να ειναι απελπιστικα ομοφυλοφιλικες ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗ ΣΥΜΒΟΥΝ ΠΟΤΕ.
Ο ενας μονομαχος μπορει να ανοιξει φιληδονα το στομα και να πλησιασει ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ κοντα στο στομα του συμπαιχτη, βγαζοντας ακομα και τη γλωσσα εξω για γλωσσοφιλο, ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ. Ο αντιπαλος μπορει να αμυνθει ανοιγοντας το στομα και πλαταγιζοντας τη γλωσσα σαν ορκα ή μπορει να απλωσει το χερι προς τα γεννητικα οργανα του πρωτου, ΧΩΡΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΘΑ ΤΟ ΠΩ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ή να κανει ακομα κατι πιο δημιουργικο και αβολο, οπως να φυσηξει ερωτικα στο αυτι του αλλου ή να στριβει τις ρωγες του με δυναμη, πεταριζοντας τα βλεφαρα του.
Θυμηθειτε: Ο σκοπος του παιχνιδιου ειναι να κανεις τον αντιπαλο να σιχαθει τοσο τον εαυτο του (και εσενα) ωστε να πει: "ΑχΑαχΧΑχαΧΑχΑαχαχααααΑγαμησου ρε ανωμαλε παραλιγο να με ακουμπησεις, κανε στη ακρη να περασω, πουσταρα-σιχαμενεχχαχαχαχα..."

Στην περιπτωση που οι αντιπαλοι ειναι ΠΟΛΥ ισχυροι και επιμονοι, το ματς μπορει να κρατησει ολοκληρα λεπτα και να φερει οποιονδηποτε στρεητ ανδρα στα ορια της παραφροσυνης ή της κραμπας. Εχουν καταγραφει επικες μονομαχιες στις οποιες ο αντιμαχομενοι βρεθηκαν αποστεωμενοι, αγκυλωμενοι και εντελως παραμορφωμενοι ψυχικα και σωματικα στους διαδρομους διαφορων φοιτητικων σπιτιων του εξωτερικου, αποτελωντας τα πρωτα θυματα ενος αορατου βιασμου που δε συνεβη ποτε.

Προσοχη: Ο σκοπος του παιχνιδιου ειναι μεινεις ψυχραιμος και ερωτικος μεχρι ο αντιπαλος να αποτραβηχτει γιατι θελει να κανει εμετο. Οποιαδηποτε σωματικη επαφη κατα τη διαρκεια ενος γυρου GC θεωρειται "πουστια" και τιμωρειται με κοροιδια για αοριστο χρονικο διαστημα ή μεχρι την επομενη μονομαχια.
Οσοι δεν ξερουν καλα τους συγκατοικους τους, δεν πρεπει να παιξουν GC μεχρι να εξακριβωσουν τη σεξουαλικη ταυτοτητα τους. Αν βρειτε σιντι της Βανδη, της Μαντονα, της Μπαρμπαρα Στρεισαντ ή ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΙΤΑΛΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ στη δισκοθηκη του συγκατοικου σας, αποφυγετε το διαδρομο οσο χρειαστει ή χρησιμοποιηστε τον οταν ο συγκατοικος αυτος ειναι κλειδωμενος στο δωματιο του με καποιο αγορι, αλλιως σας περιμενει μια ασχημη εκπληξη.

Οι γυναικες μπορουν να παιξουν επισης αυτο το παιχνιδι αλλα να με παρουν ενα τηλεφωνο πρωτα να ερθω κι εγω να βλεπω. Τοτε κερδιζουν ολοι.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Προχτες το βραδυ...

...ακουσα κατι γλυκες νεανικες φωνες εξω απο την πορτα μου. Σουξουμουξου... μιεχ μιεχ μιεχ...

(Μενω σε ανεξαρτητο ισογειο και οταν ανοιγω την πορτα μου παταω κατευθειαν πανω στο πρεζακι που νταγκλαρει στο κατωφλι μου. Το ονομαζω πρεζοδρομιο.)

Σηκωνομαι, οπως ελεγα, μεσα στη νυχτα και πλησιαζω το παραθυρο μου σαν μια τεραστια χοντρη νυσταγμενη γατα, πραγμα που ειναι πολυ ευκολο να το φανταστειτε κι απ' εξω ακουω ενα κοριτσακιο, της ακαθοριστου ηλικιας 16-35 να λεει "Τι κανεις ρε Μανο;... Τελειωνε..."

Α! Αγνωστο κοριτσι, σκεφτομαι μεσα σε ελαχιστα κλασματα του δευτερολεπτου, αν ειναι να τελειωσει ο φιλος σας ο Μανος σας υποσχομαι πως θα τελειωσω κι εγω δια της μεθοδου του μπανιστηριου! Πριν προλαβω να πλησιασω το παραθυρο μου ακουω τον Μανο να λεει:

"Κατσε ρε περιμενε κατουραω! χεχεχε!"

Τα ματια μου αναβουν σαν το ρολοι του βιντεο μεσα στο ημιφως!

ΚΛΕΦΤΕΣ! ΦΩΤΙΑ! ΦΟΝΙΚΟ!

Κανεις δε μου κατουραει την ζαρντινιερα... χωρις να πληρωσει!
Οχι μονο μου στερησατε το ματακι μου, κωλοπαιδα, αλλα μου κατουρατε το φυτο; Θα σας αλωσω!

Η πρωτη σκεψη ηταν να παρω ενα απο τα πλαστικα πιστολακια της συλλογης μου, να φορεσω ενα σκουφο φουλ-φεης και να ανοιξω την πορτα φωναζοντας ΑΑΑΛΑΑΑΑΧΟΥ ΑΚΜΠΑΡ! και να τους τρομαξω τοσο πολυ που να μπλεξω με αστυνομιες, μυνησεις και το κελι 33.
Μετα σκεφτηκα οτι αν το παιδι συνεχισει να κατουραει μεχρι να ολοκληρωσω την ηλιθια μεταμφιεση μου ωστε να κανω την πλακα μου, τοτε χαλαλι του. Μαλλον ο καψερος κατουριοταν σα διαολος! Αν ημουν σωστος επρεπε να ανοιξω την πορτα (με πιστολι και σκουφο φουλ-φεης) και να του δωσω ενα ποτηρι νερο γιατι θα ειχε αφυδατωθει το κουτσουνι μου... Ισως αυτο να του αλλαζε τον κοσμο κι ολας.

Δεν ειχα καιρο για χασιμο.
Ισως να εφευγε γρηγορα.
Επρεπε να δρασω!
Κολλαω τη μουρη μου ανοιγμα του παραθυρου πισω απο το φυτο και με την πιο μαλακισμενη φωνη που εχετε ακουσει, φωναζω:


ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΡΕ ΜΑΝΟ; ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΚΑΤΟΥΡΑΣ ΤΗ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΑ ΜΟΥ ΡΕ ΜΑΝΟ;;;;


Ο Μανος παθαινει εμπλοκη! Αρχιζει να βηματιζει επιτοπου σαν σκυλι που κουβαλαει το λουρι του, λεγοντας ταυτοχρονα ωχ-ωχ-τι εγινε-ωχ και προσπαθοντας να σταματησει ωχ-ωχ τη ροη των ουρων του -πραγμα που δεν ειναι ευκολο οταν εχεις σκιαχτει ετσι- και στη συνεχεια να βαλει το πουλι του στο παντελονι του χωρις να καταδικασει το υπολοιπο ραντεβου του περπατωντας στα γραφικα εξαρχεια εντελως κατουρημενος.

Αυτο που ενιωσαν τα παιδια ηταν ενας τρομος που ειναι και γνωστος ως Πανικος. Πανικος τρομος. Ο τρομος του Πανος! Μπεεε!
Πανικος βασικα ειναι ο τρομος που νιωθεις οταν θες να κανεις φιγουριτσα στη γκομενα οτι και καλα δε σε νοιαζει (ή οταν κατουριεσαι ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ που πραγματικα δε σε νοιαζει) κι εκει που ανακουφιζεσαι στη ζαρντινιερα ενος ανεξαρτητου ισογειου των εξαρχειων, ακους μια εντελως παραδοξη φωνη απο τα σκοταδια που ξερει το ονομα σου και μαλλον θελει να παρει ματι τη γκομενα σου.

Ετσι εφυγαν τρεχοντας προς την πλατεια και εγω αρχισα να γελαω πολυ δυνατα. Αυτο το ωχ-ωχ-ωχ μου ειχε γαμησει. Ηταν σαν χορευτικο ακροβατικο απο την ιαπωνια.

Τα βροντερα μου γελια πρεπει να τους κυνηγησαν μεχρι τη γωνια του δρομου, χωρις πλακα.



Αγαπητε Μανο Κατουρλη. Στην εντελως απιθανη περιπτωση που διαβαζεις (ή διαβασεις καποτε) αυτο το μπλογκ, σου ζηταω συγνωμη που σε εκανα να λερωσεις με τσισακια το παντελονι σου.

Αλλα θελω να ξερεις πως θα σου πηδαγα ανετα τη γκομενα.

Ευχαριστω!