Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Ετουτονα το σταυρό τον κουβαλω μοναχος.
Δεν υπαρχει ισραηλιτης να με χλευασει, ρωμαιος να με μαστιγωσει και Παυλος να το παιξει παρηγοριτης επειδη του ελαχε ο κληρος (οι αποστολοι επιδιδονταν συχνα στο γνωστο παιχνιδι που λεγεται "αριθμακια" για να διαλεξουν ποιος θα ψαξει παλι στην ερημο για τον Ιησου, ποιος θα πληρωσει τα τσιμπουσια στις ταβερνες και ποιος θα κατεβει στην Ιορδανια για σανδαλια).

Αυτο το Γολγοθα τον ανεβαινω μοναχος.

(εμφατικη παυση)


Φοβαμαι τα ανεκδοτα.

Τρεμω τη στιγμη που θα βρεθω σε μια παρεα και καποιος θα ανακοινωσει την εναρξη της κακοπερασης μου φωναζοντας: "ΑΝΕΚΔΟΤΟ! ΡΕ ΑΚΟΥΣΤΕ.. ρε.. ΨΙΤ.. ρε ΑΝΕΚΔΟΤΟ! σκαστε... ακουστε... ρε ΜΙΛΑΩ! Λοιπον- Ηταν ενας..."

Απο καθαρο μαζοχισμο και κατω απο τις φασιστικες διαταγες ενος εσωτερικου ψυχαναγκασμου με ψηλοτακουνες δερματινες μποτες και ψυχρο βλεμμα (+μαλλια σε σφιχτο κοτσο), καθομαι και παρακολουθω τον υπερκαινοφανη κωμικο που τοσο καιρο φωλιαζε στο κουκουλι της ευχαριστης παρεας μας, με ολη μου την προσοχη.

Το δραμα μου ξεκιναει τη στιγμη που ακουω την πρωτη προταση του ανεκδοτου. Αν το ξερω το ανεκδοτο νιωθω σαν να βρισκομαι στην ουρα στο ΙΚΑ. Η ικανοποιηση ερχεται μονο οταν τελειωσει η ταλαιπωρια. Μαλιστα ονομαζουμε ικανοποιηση την ελλειψη ταλαιπωριας πραγμα που ειναι απο μονο του τραγικο και ισως σχετικο με κατι βουδιστικο που δεν μπορω να ορισω. Ειδικα, αν ειναι απο εκεινα τα μακροσουρτα ανεκδοτα τα οποια ακολουθουν τη μυστικιστικη προοδο της τριπλης επαναληψης που καταληγει σε ανατροπη... τοτε δοκιμαζομαι με πολλους τροπους. Προτιμω να ονειρευομαι οτι βρισκομαι γυμνος μπροστα στον πινακα της ταξης προσπαθωντας να λυσω ενα δυσκολο προβλημα φυσικης ενω με κοιτανε ολα τα κοριτσια κι εκεινο το παραξενο αγορι ο Σταυρος.

Γιατι αδερφια, το οργανωμενο αστειο ειναι σαν τη ρωσικη ρουλετα. Αφηστε το στους Ρωσους. Δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι αστειοι. Δεν ειναι ολοι ικανοι (και αξιοι) να στησουν πεντε-εξι ατομα απεναντι τους και να τους κανουν να ξεκαρδιστουν. Θελει μια ακεραιοτητα χαρακτηρα. Θελει μεταδοτικοτητα. Θελει ταλεντο και ανεση. Θελει να ζογκλαρεις βλεμματα, να κανεις κωλοτουμπες με τις εντυπωσεις και πατιληκια με τα εξπεκτεησονς!

ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗ!

Οσοι εχετε συναναστραφει με παιδια θα ξερετε ηδη ποσο αδεξια ειναι η περιοδος που το παιδι ανακαλυπτει το χιουμορ αλλα δεν ξερει τι να το κανει ακριβως. Ξερετε ρε βλακες γιατι συμβαινει αυτο; Γιατι το χιουμορ ειναι ΥΠΕΡΒΑΣΗ ρε κωλοπαιδα. Δεν ειναι καλαμπουρι. Ειναι τροπος να αντιλαμβανεσαι το συμπαν ρε μουνια!
Η κατανοηση και η εφαρμογη του χιουμορ ειναι μια τεχνη!

Δεν εχω κανενα προβλημα με τα τυχαια αστεια που λεγονται εντος παρεας. Ουτε με τις ιστοριες που λεει ο καθενας για την παρτη του και ειναι αστειες. Μαλιστα γελαω πολυ!
Οταν ομως, γαμω το Σαβαωθ σου, αναλαμβανεις να κανεις τη μικρη σου παρασταση, με εργο που δεν εγραψες εσυ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕΙΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕ ΑΣΤΕΙΑΤΟΡΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ!

Μη βαρεθεις το αστειο στη μεση! Μην πηδηξεις με 'μπλα μπλα" το σημειο που επαναλαμβανεται. Αν χρειαζεται να πηδηξεις μερος του ανεκδοτου, μαλλον διαλεξες μαλακια ανεκδοτο ε; Γιατι δεν πας σπιτι να κανεις ενα ρηβαιζντ εντισιον και να μας το φερεις αυριο με υπογραμμισμενα τα κυρια σημεια;

Μη γελας την ωρα που το λες. Οχι συνεχεια. Γελα λιγο ωστε να μας προειδεασεις για το ποσο αστειο θα ειναι το παντσλαιν. Καταλαβαινουμε ολοι οτι το βρισκεις τρομερο μιλαμε, αλλα ετσι μας εκτονωνεις το αποτετοιο! Πως ειναι οταν λες προστυχιες με μια γκομενα για μια βδομαδα (οσο τη φλερταρεις) και μετα οταν γινεται η φτιαξη, νιωθεις πως κατι δεν εγινε σωστα και δεν εχεις τι να πεις μετα την πιπα; Κρατησου και γελα στο τελος μαζι μας. Συγκεντρωσου. Βαθια ανασα. ΗΡΕΜΑ!

Αν δε θυμασαι το ανεκδοτο ΚΑΤΣΕ ΚΑΙ ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΑ! "ΚΑΙ ΠΑΕΙ Ο ΤΟΤΟΣ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΕΙ... -οχι... Κατσε! Παει και λεει στον παππου του... - μισο κατσε το ξεχασα! ΧΑΧΑ κι ομως ειναι και γαμω τα αστεια!". Γιατι μας ξηγιεσαι τετοια δουλεια; Με ρωτησες εμενα αν μου εχεις εξαψει την περιεργεια περα απο το σημειο χωρις επιστροφη; Δεν ξερεις οτι φερομαι ασχημα οταν μου στερουν το χιουμορ;

Αν εισαι ενα μικρο ρομποτοειδες καθικακι με αχρωμη φωνη και νεκρα ματια, ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΑΝΕΚΔΟΤΟ! Γραφτο μου σε γραμμα. Μη με σκιαζεις με τα τρεμαμενα χερακια σου και τον μονοτονο βομβο της φωνης σου. ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝ ΨΥΧΗ! Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΜΙΣΕΙ!

Αν εισαι αδεξιος, αναποφασιστος, χαχας ή κοινωνικα ηλιθιος, μη μου πεις ανεκδοτο. Θα βρω αλλους τροπους να γελασω με την παρτη σου. Μαλιστα γελαω απο τωρα. Μην ασχοληθεις καν!

Για να κλεισω... Τα ανεκδοτα μπορει να αποτελουν τον βυθουλα του χιουμορ. Μπορει να ειναι το πιο στειρο και αντιδημιουργικο ανθρωπινο κολπο. Αλλα ακομα κι ετσι δεν εχουμε δικαιωμα να τα διασερνουμε στα σκοτεινα σοκακια, τα γεματα πορνες και αλητες!

ΣΕΒΑΣ!

Τωρα θα σας πω ενα καλο ανεκδοτο!

Μια φορα ητα

11 σχόλια:

Vlaxos είπε...

"ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝ ΨΥΧΗ! Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΜΙΣΕΙ!"

Ατάκα ρε φούστη μου, όχι μαλακίες...

Συνοπτικές διαδικασίες:
στα άτομα που πηδάνε τ΄ανεκδοτα να τους επιβάλλεται ανασκολοπισμός και κλίσμα με τυροκαφτερή

Ένα γελιο μας έχει απομείνει πια, δεν μπορεί να μας το βγάζει ξυνό ο κάθε χλέμπουρας

Χάθηκες ρε μπαγασα...

MASTER G είπε...

Τωρα θα σου πω κατι και δε θελω να το παρεις και καλα οτι το παιζω υπερανω και τετοια.

Δεν ειμαι μπλογκακιας. Δε μου αρεσει η δικτυωση (networking). Δεν εχω αμιγως ιντερνετικους φιλους. Ειμαι της παλιας σχολης.

Αν δε γραφω εδω σημαινει οτι:

1. Δεν εχω τιποτα να πω
2. Γραφω αλλου και ανακουφιζομαι
3. Ειμαι απασχολημενος με πορνο ή κατι τετοιο

Το μπλογκ αυτο ειναι για να αποθηκευω κατι πραματα που γραφω. Δεν ειναι το "αγαπημενο μου ημερολογιο" ουτε το χομπυ μου!

Το χομπυ μου ειναι να τρολλαρω διαφορα φορουμ. :)

kwlogria είπε...

Θέλω μια φωτογραφία σου να τη φιλάω κάθε πρωί. Ελπίζω βέβαια να μη με χωρίσει ο καλός μου γι'αυτό αλλά δε μπορώ να το παλέψω, είναι πέρα από μένα.

Ανώνυμος είπε...

Θέλω να σου γράψω σχόλιο αλλά δεν μπορώ

Ά μπάϊ δε γουέϊ άμα θές, πές μου πότε είναι τα γενέθλιά σου να σου πάρω ένα σκληρό. (δίσκο)

MASTER G είπε...

ΓΟΥΑΤ ΑΡ ΓΙΟΥ!

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω κάτι σαν την Γουόντεργούμαν, κοζ αϊ γουόντερ ε λότ

MASTER G είπε...

κι εγω ειμαι κατι σαν τον σπαιντερμαν ... εχω πιασει αραχνες.

Ανώνυμος είπε...

AXAXAXAXAXXAXAXAXAAXXAaxxaaxAXAXaxXAaxxa
Σε καλό σου

Γλοβετροτερ είπε...

Αυτό μου θυμίζει εμένα ... κάποτε ... ψημένο τρελά με ένα ωραίο γκομενάκι ... έξοδος με παρέα και αυτή μαζί και ένα τύπο που έλεγε ανεκδοτα και ένω τα έλεγε στην παρέα κοιταζε αυτήν με νόημα ... και θυμάμε ήθελα να του σπάσω τα μούτρα ... πανω σε εναν απο εκείνους τους παλιους κοκκινους πυροσβεστικούς κρουνούς ... αλλα τελικα κάναμε κατάσταση με το γκομενάκι και συνέχισαν να μου αρέσουν τα ανέκδοτα

Miranda είπε...

Σε φοβαμαι λιγο :p

MASTER G είπε...

τι ακριβως σκατα φοβασαι; αφου ειμαι ενα λελουδι.