Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Προχτες το βραδυ...

...ακουσα κατι γλυκες νεανικες φωνες εξω απο την πορτα μου. Σουξουμουξου... μιεχ μιεχ μιεχ...

(Μενω σε ανεξαρτητο ισογειο και οταν ανοιγω την πορτα μου παταω κατευθειαν πανω στο πρεζακι που νταγκλαρει στο κατωφλι μου. Το ονομαζω πρεζοδρομιο.)

Σηκωνομαι, οπως ελεγα, μεσα στη νυχτα και πλησιαζω το παραθυρο μου σαν μια τεραστια χοντρη νυσταγμενη γατα, πραγμα που ειναι πολυ ευκολο να το φανταστειτε κι απ' εξω ακουω ενα κοριτσακιο, της ακαθοριστου ηλικιας 16-35 να λεει "Τι κανεις ρε Μανο;... Τελειωνε..."

Α! Αγνωστο κοριτσι, σκεφτομαι μεσα σε ελαχιστα κλασματα του δευτερολεπτου, αν ειναι να τελειωσει ο φιλος σας ο Μανος σας υποσχομαι πως θα τελειωσω κι εγω δια της μεθοδου του μπανιστηριου! Πριν προλαβω να πλησιασω το παραθυρο μου ακουω τον Μανο να λεει:

"Κατσε ρε περιμενε κατουραω! χεχεχε!"

Τα ματια μου αναβουν σαν το ρολοι του βιντεο μεσα στο ημιφως!

ΚΛΕΦΤΕΣ! ΦΩΤΙΑ! ΦΟΝΙΚΟ!

Κανεις δε μου κατουραει την ζαρντινιερα... χωρις να πληρωσει!
Οχι μονο μου στερησατε το ματακι μου, κωλοπαιδα, αλλα μου κατουρατε το φυτο; Θα σας αλωσω!

Η πρωτη σκεψη ηταν να παρω ενα απο τα πλαστικα πιστολακια της συλλογης μου, να φορεσω ενα σκουφο φουλ-φεης και να ανοιξω την πορτα φωναζοντας ΑΑΑΛΑΑΑΑΧΟΥ ΑΚΜΠΑΡ! και να τους τρομαξω τοσο πολυ που να μπλεξω με αστυνομιες, μυνησεις και το κελι 33.
Μετα σκεφτηκα οτι αν το παιδι συνεχισει να κατουραει μεχρι να ολοκληρωσω την ηλιθια μεταμφιεση μου ωστε να κανω την πλακα μου, τοτε χαλαλι του. Μαλλον ο καψερος κατουριοταν σα διαολος! Αν ημουν σωστος επρεπε να ανοιξω την πορτα (με πιστολι και σκουφο φουλ-φεης) και να του δωσω ενα ποτηρι νερο γιατι θα ειχε αφυδατωθει το κουτσουνι μου... Ισως αυτο να του αλλαζε τον κοσμο κι ολας.

Δεν ειχα καιρο για χασιμο.
Ισως να εφευγε γρηγορα.
Επρεπε να δρασω!
Κολλαω τη μουρη μου ανοιγμα του παραθυρου πισω απο το φυτο και με την πιο μαλακισμενη φωνη που εχετε ακουσει, φωναζω:


ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΡΕ ΜΑΝΟ; ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΚΑΤΟΥΡΑΣ ΤΗ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΑ ΜΟΥ ΡΕ ΜΑΝΟ;;;;


Ο Μανος παθαινει εμπλοκη! Αρχιζει να βηματιζει επιτοπου σαν σκυλι που κουβαλαει το λουρι του, λεγοντας ταυτοχρονα ωχ-ωχ-τι εγινε-ωχ και προσπαθοντας να σταματησει ωχ-ωχ τη ροη των ουρων του -πραγμα που δεν ειναι ευκολο οταν εχεις σκιαχτει ετσι- και στη συνεχεια να βαλει το πουλι του στο παντελονι του χωρις να καταδικασει το υπολοιπο ραντεβου του περπατωντας στα γραφικα εξαρχεια εντελως κατουρημενος.

Αυτο που ενιωσαν τα παιδια ηταν ενας τρομος που ειναι και γνωστος ως Πανικος. Πανικος τρομος. Ο τρομος του Πανος! Μπεεε!
Πανικος βασικα ειναι ο τρομος που νιωθεις οταν θες να κανεις φιγουριτσα στη γκομενα οτι και καλα δε σε νοιαζει (ή οταν κατουριεσαι ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ που πραγματικα δε σε νοιαζει) κι εκει που ανακουφιζεσαι στη ζαρντινιερα ενος ανεξαρτητου ισογειου των εξαρχειων, ακους μια εντελως παραδοξη φωνη απο τα σκοταδια που ξερει το ονομα σου και μαλλον θελει να παρει ματι τη γκομενα σου.

Ετσι εφυγαν τρεχοντας προς την πλατεια και εγω αρχισα να γελαω πολυ δυνατα. Αυτο το ωχ-ωχ-ωχ μου ειχε γαμησει. Ηταν σαν χορευτικο ακροβατικο απο την ιαπωνια.

Τα βροντερα μου γελια πρεπει να τους κυνηγησαν μεχρι τη γωνια του δρομου, χωρις πλακα.



Αγαπητε Μανο Κατουρλη. Στην εντελως απιθανη περιπτωση που διαβαζεις (ή διαβασεις καποτε) αυτο το μπλογκ, σου ζηταω συγνωμη που σε εκανα να λερωσεις με τσισακια το παντελονι σου.

Αλλα θελω να ξερεις πως θα σου πηδαγα ανετα τη γκομενα.

Ευχαριστω!

10 σχόλια:

kwlogria είπε...

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα να μην είμαι κει, να μην είμαι κει!!!!!! Θα έρθω και θα κοιμηθώ στο κατώφλι σου μόνο για να με βρεις το πρωί και να αούσω τα σχόλια σου!! Αλλά... τώρα που το σκέφτομαι... μάλλον θα με βρεις κατουρημένη... πα πα πα!!

MASTER G είπε...

Bασικα σκεφτηκα μια καλυτερη πλακα που θα μπορουσα να του κανω.
Eχω ενα πακιστανικο μεγαφωνακι (ντουντουκα) που θα το εβγαζα απο το παραθυρο και θα του ελεγα δυνατα:

"ΚΧ... ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΕΝΟΣ. ΑΣΕ ΤΟ ΠΕΟΣ ΣΟΥ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΣΗΚΩΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ!"

Βεβαια μετα ισως να επρεπε να καθαρισω και σκατα απο τη γλαστρα μου πραγμα που ειναι μαλακια.

Rami είπε...

Έκανες τον Μάνο Μάνο-Τσάο και ούτε που πρόλαβε να πεί και τσάο. Πού-τσάο τέτοια ώρα... μάστα να φεύγουμε Μάνοοοοο!

:)

Έγραψες master!

MASTER G είπε...

Θελω να καταλαβετε οτι ειμαι ενα καλο και ευαισθητο παιδι που δε θελει το κακο κανενος.

Αλλα εχω βρει σκατα κατουρα και συριγγες στην πορτα, στη ζαρντινιερα και στην μοναχικη καρδια μου και μου τη δινει να καθαριζω βρωμιες αλλων.

Γενικα δε μπλεκομαι, αλλα αν βγαλεις την τσουτσου σου εξω, μπροστα στην πορτα μου, τα θελει ο κωλος σου.

Θα βαλω καμερα... Εκεινες τις ανωμαλες με τις υπερυθρες που κανουν τη ζωη να μοιαζει με τσοντα της Παρις Χιλτον.

Και θα τις πουλησω στον Χαρδαβελλα.

lastlines είπε...

Την Παρασκευή που θα έρθω στο γραφείο μου, πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση για το ποιός είναι ο Χαρδαβέλας, ποιος ο Τριανταφυλλόπουλος και ποιος ο Ευαγγελάτος.
Σε θέλω προετοιμασμένο μη μου πάθεις ότι όταν συνειδητοποίησες ότι υπάρχει μόδα!

MASTER G είπε...

Δεν αναλωνομαι σε λεπτομεριες χρυσο μου. Αμα του βαλω και μερικα εφφε πανω, θα ειναι ετοιμο για τις κιτρινες πυλες του Ευαγγελατου.

Αφου ξερεις τωρα να πουμε...

Mistirios είπε...

Σήκω ρε μάστερ-τζι να πας να ζήσεις στην Εκάλη να μην τραβάς τέτοια ζόρια! Το πολύ πολύ να σου κατουράει τη ζαρντινιέρα το πεκινουά των διπλανών.

MASTER G είπε...

Εχεις κανενα σπιτι για χαρισμα ξερω γω;

Mistirios είπε...

"Φιλοξενεί" κόσμο ο Μαγγίνας!

Thems είπε...

Μαλάκα δεν κάνω ποτέ τέτοια σχόλια, όχι αλήθεια, αλλά γέλασα περλύ.