Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Eτσι δεν ειναι φιλε; Ε;

Θυμαμαι οταν ημουν στο στρατο...

Ηταν ενα βροχερο μεσημερι στο μαγευτικο στρατοπεδο της Ελευσινας... ή του Τατοϊου; Δε θυμαμαι, παει καιρος. Τελος παντως το μεσημεριανο μας ηταν σουπιες με ρυζι.
Οι σουπιες με ρυζι προκαλουν κατι ακατανοητες αλυσιδες γεγονοτων, οπως η ανεξηγητη παρουσια του σπαιντερμαν στο στρατοπεδο, που θα σας εξιστορησω μια αλλη φορα.

Η συγκεκριμενη συνταγη εχει μια εμπαθεια με τα σπλαχνα μου. Το ρυζι με κανει δυσκοιλιο και η σουπια ευκοιλιο! Κανονικα, θα επρεπε οι δυο αυτες συμπαντικες δυναμεις, να αλληλοακυρωνονται αλλα αυτα συμβαινουν μονο στις ταινιες με τον Μπραντ Πιτ.
Στη δικη μου περιπτωση απλα δυσκολευομαι πολυ να χεσω διαρροια το οποιο ειναι εντελως γελοιο σα γεγονος.

Ειμαι λοιπον στη σκοπια, προβλεπομενος και πειθαρχημενος οταν νιωθω στα αντερα μου τη γνωριμη κλωτσια της αναγκαιοτητας. ΘΑ ΧΕΣΩ! Οχι, θα ΧΕΣΤΩ! Τι ωρα ειναι; Αλλες δυο; Πουστη μου, θα χεσω εδω στον τσιμεντολιθο κι ο,τι γινει. Οχι, δεν ειμαι ζωο. Δεν εχω κωλοχαρτο, θα γινουν τα βρακια μου πατσα, τι θα εκανε ο Μαγκαϊβερ; Θα εφτιαχνε ενα καμπινε με ενα συνδετηρα, μια τσιχλα και λιγο αλουμινοχαρτο-δεν εχω καν τσιχλα. Σκατα δε γινεται πρεπει να με αλλαξουν αλλιως θα χεσω σαν το σατανα! ΧΕΛΠ!

Ανοιγω τον ασυρματο και λεω στον αρχιφυλακα "Σιγμα 2 πρεπει να με αλλαξετε, εχω ενα επειγον... θεμα"
Η απαντηση του ηταν "κχ..φερς... κχχ... ερχομαστε, βκφρρτσσ"

Νταξ, λεω θα φερουν καποιον δυστυχο απο τη φρουρα, θα ισχυριστω στομαχικες διαταραχες και ανικανοτητα να φυλαξω την πατριδα και θα παω ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ; ΣΚΥΛΙΑ; ΤΖΙΠΑΚΙΑ; Δεν ξερω τι εγινε αλλα στη σκοπια μου ηρθε συσσωμη η ΟΜΑΕ. Με δυο λυκοσκυλα και χειροπεδες.

Τι να κανω τωρα, να ρωτησω ΤΙΣ ΕΙ; Τι γινεται ρε παιδια;
Πολεμος; Να χεσω πρωτα και μετα δεν τρεχει, ας πεθανω για την πατριδα! Θελετε να δω το θεο με σκατα μεσα μου;

"ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΕΙΓΟΝ, ΣΙΓΜΑ 2;" γαυγιζει ο επικεφαλης.

"εμμ... θελω να παω τουαλετα και... ποναω πολυ ισως να εχω παθει δηλητηριαση απο κατι σουπιες..."

Ακουσα τις χριστοπαναγιες μου, βοηθεια μας, καθως με πηγαιναν στα ιατρεια αλλα ηξερα πως συντομα θα απελευθερωνομουν απο την κοσμικη αηδια που κουβαλουσα.

Μπαινω στα ιατρεια, παρακαλω περιμεντε στο χωλ, ευχαριστω αχ... και παω στο χωλ που ειναι γεματο με κατι μπλε βιδωμενες στο πατωμα, πλαστικες καρεκλες για να ιδρωσω με την ησυχια μου. Στη φαση εκεινη δεν ενιωθα οτι θα χεστω αμεσα, ενιωθα αποκλεισμενος και πονουσα. Ηθελε προσοχη!

Κοντα στα παραθυρα, στεκεται ορθιος με τα χερια πισω απο τη μεση, ενας ευσωμος συφανταρος που δεν γνωριζω. Καθως μπαινω στο χωρο γυριζει και με κοιταει με την ακρη του ματιου του.
Στον πολιτισμενο κοσμο το βλεμμα αυτο πρεπει να διαρκει ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ!
Ετσι ειναι ο κανονας. Σε περιπτωση που μπει γυναικα στο χωρο, επιτρεπεται να την κοιταξεις 1,5 δευτερολεπτα επειδη ειναι γυναικα και πρεπει να σκανναρεις κωλο βυζια κτλ. Αλλα ποτε παραπανω. ΕΧΟΥΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΘΡΩΠΟΙ ΕΤΣΙ!

Οταν ειναι δυο αντρες στο χωρο το ενα δευτερολεπτο ειναι αρκετο.
Ο τυπος γυριζει και με κοιταζει καταματα για περιπου τρια δευτερολεπτα!
Η ΑΡΑΧΝΟΑΙΣΘΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΣΑΝ ΤΡΕΛΗ!

Στρεφω το βλεμμα εξω απο το παραθυρο και ανακαθομαι να βολευτω. Ο τυπος απο το παραθυρο γυριζει και με κοιταει ξανα.
Τον κοιταω κι εγω. Αρχιζει να κουναει το κεφαλι του πανω κατω, καπως συνωμοτικα, λες και η παρουσια μας στον ιδιο χωρο, υπογραφει καποια σκοτεινη και ιδαιτερη συνειδητοποιηση στην οποια ειμαστε αμφοτεροι, κοινωνοι και ιερεις! Κανω κι εγω το ιδιο χαμογελωντας λες και καταλαβαινω απολυτως τι εννοει, γιατι, μεταξυ μας, δεν υπηρχε κατι αλλο να κανω περα απο αυτο.

Ο τυπος πλησιαζει και σφυριζει λιγο. Μαλιστα εχω την εντυπωση οτι σφυριξε τρεις νοτες στην τυχη και μετα εκανε το μαλακα, αλλα το προσπερναω γιατι τα χειροτερα δεν εφτασαν ακομα.

Καπως σπαει την συμφωνια σιωπης, ο μπασταρδος γιος και μου πιανει την κουβεντα. Γαμω το θεο σου ρε, δε θελω ιστοριες πρεπει να ασχοληθω με τον κωλο μου...

"Εσυ τι επαθες;" μου λεει ενω στεκεται ακριβως μπροστα μου μπλοκαροντας μου τα παραθυρα.

"ε, μωρε ξερεις με τις σουπιες, μπλοκαρα και εχω παθει κατι εντερικα και ποναω.."

"γιατι δεν πας τουαλετα;" ρωταει

"ειναι περιεργη φαση, φιλε, δε μπορω να παω εχω μπλοκαρει καπως, θα δω το γιατρο τωρα να μου δωσει τιποτα να... ξερεις..."

"Μμμ" λεει "Ναι δεν ειναι καλο να μη μπορεις να πας τουαλετα."

"Ε ναι, αλλα οι τουαλετες εδω ειναι για τον πουτσο τωρα, που να κατσεις να κανεις τη δουλ.."

"ΟΧΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ! Αυτο που λες δεν ειναι σωστο. Να κατσεις! Να κατσεις να κανεις τη δουλεια σου γιατι... γιατι... τι μπορει να σου συμβει τελικα;" λεει με ανεξηγητο ζηλο.

Δεν εχω απαντηση σε αυτο. Τον κοιταω και περιμενω να δω που το παει.

"Γιατι κοιτα εσυ, να πουμε, τι επαθες... Ενω το χειροτερο που μπορει να σου τυχει ειναι ξερω γω, αντε, ας πουμε να παθεις καμια μολυνση εκει που καθεσαι! Και τι εγινε; Δηλαδη αυτο που επαθες εσυ ειναι καλυτερο;"

Το μυαλο μου αδυνατει λειτουργησει. Με νικησε ο μπασταρδος. ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΑΝΙΚΗΤΟ! ΜΕ ΝΙΚΗΣΕ ΑΥΤΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ!

"Το πολυ πολυ να παθεις καμια μολυνση πισω, που δεν ειναι τιποτα ε; Κανει μια κυστη και ο γιατρος σου την ανοιγει και βαζει μεσα μια γαζα..."


Χριστε μου τι γινεται; Τι λεει;


"και μετα καθε τοσο ο γιατρος πρεπει να σου τη βγαζει και να βαζει αλλη και τσουζει λιγο αλλα αυτο δεν ειναι τιποτα..." λεει με ενταση στη φωνη του

Κατι παω να του πω και με διακοπτει.

"Ετσι δεν ειναι φιλε; Ε;"

"Ε, ναι δεν ειναι τιπ..." επιχειρω ατυχως.

"Μη μου λες λοιπον οτι... καταλαβαινεις... εσυ μπορει να παθεις ζημια μ' αυτο. Να σου γυρισει το αντερο φιλε, ετσι δεν ειναι; Μπορει να πεθανεις μ' αυτο. Ενω με την κυστη στην ουρα, δεν εγινε και τιποτα, ετσι δεν ειναι φιλε; Ε; Απλα θελει καθαρισμα, δεν ειναι δυσκολο να το καταλαβεις!"

Δε γαμιεται "Ετσι ειναι εχεις δικιο!" ειπα και γυρισε παλι προς το παραθυρο.

Στα επομενα λεπτα αναλογιζομαι τη ματαιοτητα του κοσμου τουτου μεχρι που με καλει μια γυναικεια φωνη "Σμηνιτης Μαστερτζης;"

Διαταχτε. Σηκωνομαι και μπαινω σε μια πορτα. Μεσα ειναι μια μουναρα.
Ναι.
Ετσι αρχιζουν οι τσοντες συνηθως "-Που πονας αγοραρε; -εχω ενα πονοκεφαλο μωρο μου!
-σε ποιο κεφαλι; -αχ ναι ρουφα το ωω γιεααα σακ δατ κοκ γιεαχχχ..."

Ναι ημουν στο ιατρειο με την πιο μουναρα στρατιωτικο που εχω δει. Μελαχροινη και καυλερη σαν σοκολατινα.

"Πειτε μου" μου λεει.

"Ναι, το γιατρο θελω.."

"ναι" μου λεει "πειτε μου"

Τι να τις πω; Το γιατρο ηθελα οχι την καυλιαρα γραμμ...

Αχα ΣΕΡΛΟΚ! Η μουναρα ειναι ο γιατρος. Χαχα! ΤΗΝ ΕΠΑΘΑ!

Μενω και την κοιταζω σαν ηλιθιος. Ναι το ξερω οτι ειναι γιατρος και οτι εχει ακουσει τα παντα αλλα ειναι το αρχαιο ενστικτο που λεει "οταν η αλλη ειναι μουναρα εχεις υποχρεωση να εισαι ΑΝΤΡΑΣ!"

"Εφαγα σφαιρα..." της λεω.

Με κοιταει.

"Παλευα με ενα κροκοδειλο..."

"Οριστε;" μου λεει μισοκλεινοντας τα ματια με απορια.

"Ε, τι να σας πω τετοια ωρα; Οτι στουμπωσα με τις σουπιες και τωρα ποναω και δε μπορω ουτε να... ε; Δεν εχετε τιποτα σε αντρα εδω να συννενοηθω χωρις να εκτεθω σαν προσωπικοτητα;"

Με κοιταξε με σιχασια και λυπηση και μου εδωσε κατι χαπια για το χεσαμολι.


Αυτη ηταν μια ευχαριστη ιστορια για ολη την οικογενεια!

(Κανενας καμπινες δεν θανατωθηκε κατα τη συγγραφη αυτης της αηδιας)

14 σχόλια:

Γιώργος Μαργαρίτης είπε...

Χαχχαχαχα!! Αυτή τη φορά χέστηκα στο γέλιο!

You peace of sheat!

kwlogria είπε...

Να σου πω. Πρέπει να πάθουμε στερητικό για να εμφανιστείς; Και τώρα, το σχόλιό μου στο κείμενο σου: Χαχαχαχαχαχα χαχαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχαχα χαχαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχαχαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχαχαχα χαχαχαχα χαχαχαχαχα χαχαχαχαχαχα είσαι θεός σε αγαπώωωωωωωωω!!!!! Καλό Πάσχα παίδαρε, υπέροχε τύπε, αγαπημένε άνθρωπε!!! :))))))))))))))))))))))))))))))))

Lúthien είπε...

Θα συμφωνήσω με την συμπαθητική γριούλα από πάνω μου, είσαι θεός!
Τρελό γέλιο πρωί πρωί... XD

Aurelia Aurita είπε...

Ημίθεος!(έτσι,για να πρωτοτυπήσω)Ιδίως εκεί με το μαγκάιβερ..αχαχαχαχααχαχααχαχαχα!!!αυτό θα πει"ιστορία απ'το στρατό"...
:)))))))))))))))))))))))))

david santos είπε...

I loved this post and this blog.
Have a nice weekend

Afternight είπε...

h alhtheia einai oti pragmati uparxoun anthropoi pou kathontai stis tourkikes(radio arvila? poios kserei?)kai polles mounares giatroi.(kws hehehe) alla ti na kanoume eric? kalitera na se sixathei to vathmoforo mouni para na skasei to entero kai na ftasei to skato ews tis fwnithkes xordes...

incontinentia είπε...

Φίλε κόπηκα με το δράμα που πέρασες, αλλά νομίζω πως ο Santos σου κλέβει την παράσταση μ΄αυτό το "Ι loved this post". Μουα-χαχααα-χα !

sokalegga είπε...

Λιάκο Κορυφαίο!! Δεν είναι τυχαίο ότι (τους) δουλεύεις σαν κειμενογράφος. Χελ γέα!!

Jordan είπε...

Την επομενη φορα θα προτεινα ενα υπεροχο ξαλαφρωμα στην φυση. Ολα αυτα θα ειχαν αποφευχθει.
Δηλ τα γιδια και τα προβατα εχουν παραπανω δικαιωματα απο μας;;; ☺

Ανώνυμος είπε...

Για όσους πιστεύουν ότι ΔΕΝ υπάρχουν άνθρωποι που κάθονται στις τούρκικες... Ήμουν και εγώ ένας από αυτούς ώσπου κατα τη διάρκεια ευγενούς υπηρεσίας a.k.a. καλλιόπης στο στρατό είδα 2 πόδια να ξεπροβάλουν κάτω από την πόρτα της τούρκικης... My Gawd... Μπρρρ... Και μετά κενό μνήμης... μπζτσσσσσσσσσσσσσσσσσ

Zoleira είπε...

Συγκινήθηκα... πα να δγιαβάσω και τα υπόλοιπα ^^

Thems είπε...

Υπέροχο.

Ανώνυμος είπε...

Αδερφε σορι που κομενταρω τοσο παλιο ποστ αλλα μηπως θυμασαι τι φαρμακο σου εδωσε η τυπισσα, γιατι αυτο τσιρλομπούκωμα με βασανίζει και εμενα που και που.

MASTER G είπε...

Δε θυμαμαι. Αυτο εγινε το 2001. σορρυ!