Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

Trippin' Ballz!

Καλωσορισατε στην πρωινη σας ψυχεδελεια.
Το κειμενο που ακολουθει δεν εχει να προσφερει τιποτα απολυτως σε κανεναν, οποτε προειδοποιω απο τωρα, να μην το διαβασετε καν.

Το κειμενο αυτο απεθυνεται στα προβληματικα ατομα σαν κι εμενα.


Δεκα και μιση το πρωι, περπαταω στο πεζοδρομιο με ενα μπουκαλι λουκοζεηντ και τη σακουλα με το ταπερακι (thanks mom).
Χθες κοιμηθηκα αργα και με εχει πιασει μια μαλακια.
Δεκα μετρα μακρια μου περπαταει μια μανα με το παιδι της.

Υπαρξιακο σοκ. Χανω το σωμα μου. Αδυνατο να καταλαβω τι συμβαινει και τι σημαινουν ολα αυτα.
Βλεπω δυο πλασματα. Ξενα εξωγηινα και αηδιαστικα. Μεσα στα τρια δευτερολεπτα που τα συμπαντα μας συναντιωνται, υποβαλλομαι σε ενα καταιγισμο αισθησεων, σκεψεων και εμπαθειας (με την αγγλικη εννοια).
Αυτο που προκαλει το "trigger event" της καταπτωσης μου, ειναι τα λογια του μικρου αγνωστου τερατος.

"... να δουμε πως θα το βγαλουμε ετσι που εχουν παρακαρει..."

Ο μικρος ειναι ντυμενος καλοκαιρινα. Φοραει κατι παραξενες δερματινες παντοφλες. Βλεπω τα δαχτυλα του ενος ποδιου του να πιεζουν το λαστιχο της σολας σαν μικρα σκουλικακια.
Και μετα ω θεοι...

Τον μυριζω.
Ταγγισμενο συκο, λαστιχο, ιδρωτας, οδοντοκρεμα, μαλακτικο. Ειμαι ενα με αυτον. Μυριζω την ανασα του, το δωματιο του, το αιμα του. Για ενα αιωνιο δευτερολεπτο ειμαι επιβατης στο τρενο της φρικης του. Ειμαι στο παιδικο, σκοτεινο του δωματιο, νιωθω την υφη των σχολικων βιβλιων του, ξαπλωνω στις γαριασμενες φανελες του, σερνομαι στη σκονη κατω απο το κρεβατι του, τρωω το μεσημεριανο του και νιωθω τη γευση απο χλιαρο γαλα στον ουρανισκο μου.

Προσπαθω να επιστρεψω στο σωμα μου καθως περναει διπλα μου και με παρασερνει το ψυχο-οχημα της μανας του. Ειμαι φυλακισμενος στην ποδια της, εχω ενα βασιλειο κατω απο το ξεφτισμενο βερνικι στο μεγαλο νυχι του ποδιου της. Κανω σχεδια να κατακτησω το αριστερο νυχι, σκατα ειμαι στην κουζινα υποδουλος στα πλακακια πανω απο το κιτρινο ντουλαπι. Κατι σαν γυναικειο αρωμα γελαει πισω μου... Αφηστε με ρε γαμημενοι να βγω απο εδω.

Πνιγομαι στο πεζοδρομιο. Το στομα μου γεμιζει σαλια και στηριζομαι σε ενα δεντρο μουδιασμενος απο πανω μεχρι κατω. Η ανθρωποτητα ειναι μια αηδια.
Μια Βρωμια.
Αιωνια Βρωμια.

Η ζαλαδα περναει και κοιταω γυρω μου. Φως παντου. Φως και αγωνας. Το κατι και το τιποτα. Τι σκατα θελει αυτο το δεντρο και με κοιταει ετσι; Να πας στο διαολο κανε δουλεια σου σιχαμα. Πεινασμενα φυλλα. Εγωιστικα κλαδια! Φτυνω στο χωμα του και περπαταω μερικα μετρα ζαλισμενος. Το δρομο μου κλεινει ενας σκουπιδοτενεκες. Ευχομαι να μπορουσα να τον κανω διαφανο. Να περασω απο μεσα του χωρις να πει την ιστορια του. Δυστυχως εχω βραχυκυκλωσει. Ολες οι κεραιες ανοιχτες. Ολες οι συχνοτητες ενεργες.

Ειμαι ο Ιησους ο Δεκτης σταυρωμενος στο Γολγοθα της συνειδητοποιησης! Θελω να πιασω τα μουτρα του θεου και να τον ενοχλησω. Θελω να με νιωσει οπως εγω. Να πνιγει στην ανασα μου και στα ιδρωμενα δαχτυλα μου.
Θελω να κατσει μαζι μου στο σχολικο θρανιο μου και να ντραπει.

Βρισκομαι στο κατωφλι ξανα. Ναι, την ξερω τη δουλεια. Παντα βρισκομαι εκει και πρεπει να κανω ενα ακομα βημα για να το περασω. Η αληθεια βρισκεται ενα βημα μπροστα μου και ξερω οτι δεν προκειται να τη μαθω ποτε. Ενταξει. Τα εχω καταφερει τοσες φορες ρε μαλακες. Αφηστε με να περασω. Δεν ειναι δικαιο.
Τα ξερω ολα. Τα νιωθω ολα. Ειμαι ενα με ολη την αηδια σας. ΕΙΜΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ!!! ΓΙΟΥΧΟΥ! ΧΑΧΑΧΑ!
Αφηστε με να περασω στο επομενο επιπεδο. Ειμαι αξιος. Αφηστε με να περασω. Το ξερω οτι ειστε εκει σκατομαλακες. Δε μπορει να ειστε τοσο χεστες που να βλεπετε οτι εχω γινει σαν κι εσας και να με κρατατε απ εξω. Γαμημενοι νταηδες. Παιχτε το παιχνδακι σας και αιντε γαμηθειτε...

Προσγειωνομαι. Ολα ειναι ασφαλη μεσα στο νεκροσακο της πραγματικοτητας. Χανουν την ουσια τους και γινονται ο ρολος τους. Προσγειωνομαι ασχημα. Σαν να ταξιδευα με αεροπλανο.
Δεν ηξερα οτι η συνειδητοποιηση ξηγιεται και τζετ λαγκ!

Βασικα ειναι μαλακας ο πιλοτος.

6 σχόλια:

Vlaxos είπε...

Φιλε γράφεις με διαγαλαξιακή ταχύτητα!
Γι΄αυτό δεν φτουράνε τόνοι!
(Συνήρθες γρήγορα όμως!....Πίσω από τον πιτσιρικα με την μαμα, ερχόμουν εγω με τα άλλα δύο μας πιτσιρίκια!!!)
Ναι! ο εφιάλτης συνεχίζεται...

MASTER G είπε...

απο τετοια... ξερει ο βλαχος.
:)

Βασικα μερικα τα εχω γραψει ηδη σε διαφορα φορουμ και τα μαζευω εδω για αρχειο ρε.

Παραλληλα θα γραφω και καινουργια.

{-The Lone Deranger-} είπε...

Πιοί είναι αυτοί οι "νταήδες" και τι παιχνιδάκι παίζουν σε διαφορετικά μάλιστα επίπεδα;; Και γιατί το κρατάν κρυφό απ' τα υπόλοιπα παιδάκια; ε;

MASTER G είπε...

Ειναι οι λεγομενοι ΓΙΩΘΕΣ.

Αλλα ειπα πολλα τωρα!

Πρεπει να φυγω...

Ερχοντ

lazinio είπε...

η βρώμα του παιδιού οφείλετε στο άνοιγμα των σχολείων.

kwlogria είπε...

Εξαιρετικό!!! Είσαι ΦΙ-ΛΟΣ-ΜΟΥ!!!
:))))))))))))))))))))))))))))))))))))