Soundcheck.

Γεννήθηκα... εντελώς ξαφνικά.
Μια μέρα εκεί που καθόμουν (πιο μικρός), γυρίσαμε μια ταινία με τους φίλους μου. Να μη σας πρήζω με λεπτομέριες, η ταινία βρίσκεται εδώ www.cavestudioz.com και είναι ίσως μια αρκετά καλή ταινία, αν δε σας αρέσουν οι πολύ καλές ταινίες και σας αρέσουν κάτι άλλες.

Αλλά μην απατάσθε. Μισώ κάπως το σινεμά και δεν έχω δικαιολογία αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Γιατί μια φορά είπα σε μια γκόμενα "Ξέρεις έχω κάνει μια ταινία με φίλους... όχι τίποτα σπουδ..." και με διακόπτει αυτή και μου λέει ξέρω γω "Α, και ενας φίλος μου κάνει ερασιτεχνικές ταινίες έχεις δεί το Νίτζα από την Πλατεία Βάθης;"

Και λέω, "γνωριζώμαστε κι από χθες δεσποινίς;"

Μερικοί άνθρωποι κρίνουν χωρίς να ξέρουν, κύριοι.

"Νομίζετε οτι επειδή γυρίζω ταινίες, δηλαδή μία, είμαι κανένας γνώστης, κουλτουριάρης με γυαλιά από ταρταρούγα και χρωματιστές κάλτσες;"

Μετά αυτή έφυγε λέει, κλάιγοντας και εγω ανέβηκα στο άλογο που ήρθε ξαφνικά απο αριστερά και σκέφτηκα...

"Είναι μία απο αυτές τις μέρες..."



Ας ανοίξω λοιπόν τη φάση με τούτο.

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν το πράμα. Και μετα το ένα πράμα έφερε τ' άλλο.